‘t Slippertje vs De Tegenpartij

Zaterdagavond 22 januari jl. speelden twee typisch Haagse theatersportverenigingen tegen elkaar. En wat een wedstrijd is het geworden. In een overvolle zaal in de Regentes trokken beide teams alles uit de kast, alles was toegestaan “in the name of entertainment”. Na een snelle tossgame in de vorm van Het Alfabetspel mocht De Tegenpartij de eerste uitdaging plaatsen. Let the games begin!

De Tegenpartij sprong uit de startblokken met een heerlijke Iets Anders waarbij er een conflict ontstond of suikerspinnen met LPG-smaak nu wel of niet helemaal hip was. ’t Slippertje pareerde deze aanval met een muzikale Petrus waarin de eeuwenoude vraag werd beantwoord “Trouwen of niet?”. De hemel ziet goede redenen om een losbandig leven te leiden, trouwen is overbodig. Vervolgens liet ’t Slippertje zien dat een relatie tussen een haastige workaholic en een gevoelige levensgenieter nooit goed kan aflopen. De Tegenpartij liet op zijn beurt zien dat je best doen op school overbodig is als je vader groot en sterk is, en de leraar kan intimideren om hoge cijfers te geven. De Tegenpartij kwam vervolgens met een scène waarin men getrakteerd werd op een hoop liedjes, en een vrouw kan best met twee mannen tegelijk getrouwd zijn. ’t Slippertje gooide het daarna op de emotionele toer bij het verdelen van de erfenis van de eigenaar van een bloemenbedrijf. Inhaligheid en verliefdheid, apathie en grote vreugde gaan schijnbaar hand in hand. Als afsluiter voor de pauze liet ’t Slippertje een stukje poëzie zien in de vorm van 2 superkorte gedichten, en De Tegenpartij demonstreerde dat het verhaal van Hans en Grietje heel goed in 15 seconden verteld kon worden.

Na de pauze liet ’t Slippertje zien dat met behulp van een aantal handtassen uit het publiek, er toch wel heel eigenaardige personages kunnen worden gecreëerd die toch heel goed date-baar zijn. De Tegenpartij ging daaroverheen door te bewijzen dat het het mooiste is om te weten hoe je kind smaakt, en dat je een voorproefje kan krijgen als je weet hoe beide ouders smaken. De Tegenpartij gaf vervolgens een scène waarin een relatie op de klippen loopt als de sleur erin sluipt, maar ’t Slippertje sloeg terug met de moeilijke momenten van een psychiater wanneer hij een moordlustige schizofreen onder behandeling heeft. ’t Slippertje besloot zijn aandeel in deze voorstelling met een goeie, ouwe smartlap over voetschimmel, en De Tegenpartij zag zijn kans schoon om naar onze eigen politieke wereld een boodschap van het volk te bezingen om samen te werken in een Jazzcafé.

De punten werden geteld, de strijd is geleverd. De Tegenpartij heeft een moedige improslag geleverd, maar ’t Slippertje bleek op eigen grond nét iets te sterk te zijn en haalde de overwinning binnen.

Maar gelukkig overheerst er altijd de sportieve sfeer in theatersportland, en herinneren we ons dat de punten niet belangrijk zijn. Met z’n allen, spelers, rechters, presentator, pianist, organisatie én natuurlijk het publiek zelf, hebben we een schitterende voorstelling weten neer te zetten.